Vjerski objekti

U ruđanskom kraju postoji nekoliko crkava brvnara - izuzetnih primjera narodnog graditeljstva, koje je karakteristično za Polimlje. 
Austrougarska uprava omogućila je obnavljane mnogih sakralnih građevina, pravoslavnih crkava i džamija porušenih tokom rata 1875 - 1878.god. (crkva brvnara Svetih Blagovijesti u Vaganu i crkva Sv. proroka Ilije u Štrpcima). Podignut je i izvestan broj novih,  kao što su Crkva Svetog proroka Ilije (kod mosta u Rudom), a početkom XX vijeka  crkva posvećena rođenju presvete Bogordice u Štrpcima i crkva Svetih apostola Petra i Pavla u Rudom.

Crkva brvnara Svetih Blagovijesti Vagan

Istorijat ovog hrama datira iz 1672. godine i usko je vezan za manastir Dobrun. Nakon pada dobrunskog grada, u čijem je središnjem djelu bio manastir Svetih Blagovijesti, dio monaštva iz Dobruna - Kruševo je našao utočište u ovim krajevima gdje su i podigli crkvu posvećenu Blagovijestima. Tradicija monaškog i molitvenog života uz pomoć sveštenika i naroda sačuvana je do danas. S obzirom da je stanje ovog specifičnog zdanja dosta loše, monaštvo i narod ovog kraja je pokrenulo akciju obnove kompleksa i rekonstrukcije crkve.

Crkva Sv. proroka Ilije u Donjoj Rijeci
Crkvu u Donjoj Rijeci pravili su od tvrde lučevine domaći majstori između 1875. i 1878. godine. Obnovljena je 1970. godine.

Crkva Sv. proroka Ilije u Donjoj Rijeci

Crkvu u Donjoj Rijeci pravili su od tvrde lučevine domaći majstori između 1875. i 1878. godine. Obnovljena je 1970. godine.

Crkva „Rođenja Presvete Bogorodice u Štrpcima

Do 1906. godine parohijani parohije štrbačke za svoju matičnu crkvu koristili su hram „ Svetog Proroka Ilije „ u Andžićima. Parohija štrbačka u to je vrijeme obuhvatala sela: Štrpca, B.Brdo, Uvac, Budimiliju, Mioče, Mokronoge. Tokom 1906. godine ukazala se potreba za novim i većim hramom. Da bi se sazidao jedan takav javni objekat, moralo je da se traži odobrenje od tada vladajuće Austrougarske monarhije. Igrom slučaja, te godine je kroz Štrpca naišao lični izaslanik Franja Ferdinanda kome je uručen zahtjev za izgradnju crkve radi dostave kraqu. Po njegovom dolasku u Beč, odmah je poslan odgovor da se hram može graditi. Smatra se da je Austrougarska monarhija veliku pomoć i prilog dala za izgradnju crkve, kako bi susjednoj Srbiji pokazala da Srbi i u njenoj vladavini dobro žive.

Pokretač inicijative i svih radova na izgradnji crkve bio je sveštenik Kosta Popović, tada paroh parohije štrbačke. 1906. godine počela je izgradnja crkve, da bi iste te godine bili osvećeni temeqi koje je osvetio Mitropolit Nikolaj (Mandić).1908. god. crkva je bila završena.

Hram sv. apostola Petra i Pavla Rudo

Nova crkva u Rudom Sv. ap. Petra i Pavla građena je od 1908. do 1912. godine. Zidarske radove izveli su majstori Dalmatinci, ram ikonostasa je uradio Dobro Stikićiz [trbaca a ikone su rađene u ikonopisačkoj radionici „Ivković” u Novom Sadu. Imala je dva zvona, malo sa stare crkve i veće kupljeno za osvećenje. Parohijski dom podignut je troškom austrougarske vlade. Osvetio je mitropolit Evgenije (Letica) na Petrovdan 1912. godine. Za vreme Prvog svetskog rata austrougarski vojnici su odneli veliko zvono a malo je sačuvano zahvaljujući Katici Gardović, supruzi predsednika crkvene opštine Vukole Gardovića, koja je bila rimokatolikinja. Zahvaljujući svešteniku Slavku Popoviću kupljeno je 1935. godine veliko i srednje zvono u livnici „Pantelić” u Zemunu. Osvetio ih je mitropolit Petar (Zimonjić). Godine 1936. u istoj radionici kupljen je satni mehanizam koji i dandanas
funkcioniše.

Hram sv. Velikomučenice Paraskeve, Bijelo Brdo

Parohija bjelobrdska ima crkvu brvnaru posvećenu Prepodobnoj mati Paraskevi sagrađenu 1935. godine. Zemljište za gradnju crkve poklonio je Pqevaqski odred Kraqevine  Jugoslavije. a najveću pomoć prilikom gradnje crkve pružila je porodica Andžić iz Budimlije. Služila je narodu ovog kraja sve do 2004. godine kada je izgrađen novi Hram Sv. majke Paraskeve - sv. Petke.

Džamija Kara Mustafa Paše Sokolovića u Rudom

Nakon poplave 1896. džamija Kara Mustafe paše Sokolovića je bila obnovljena i otvorenje joj je bilo 21.11.1898. Tom prilikom izrečena joj je i pohvala da uz pljevaljsku nema ljepše u Sandžaku. Koju godinu nakon toga nasilno je porušena da se narod ne bi vraćao u poplavljeni kraj.
10. jula 1898. god. započela je gradnja ove današnje džamije Kara Mustafa paša Sokolović, na ovom mjestu. Polaganju kamena temeljca prisustvovao je barun Appel. Džamija je sagrađena iz vakufa Kara Mustafe paše Sokolovića.
Ista je obnovljena i svečano otvorena 2010. god.